‘Verloren zoon’

 

Met dank aan Otto De Bruijne (kunstenaar)

  3 Responses to “‘Verloren zoon’”

  1. Zoveel vragen die ons oproepen na te denken waar wij ons bevinden in dit verhaal….
    Mij valt nog maar eens op hoe het evangelie ons menselijk denken en handelen overstijgt. Reacties die in onze logica normaal zijn, worden hier heel anders belicht en kritisch bekeken.
    Ons aardse leven is te beperkt om in al deze uitdagingen te slagen.
    En toch mogen we niet moedeloos worden. Integendeel, doorheen ons dagelijks werk proberen we de goede vader, de tot inkeer gekomen zoon, de trouwe zoon en zo ook Don Bosco en veel andere lichtende voorbeelden te volgen. Stap voor stap, vallend en weer opstaand….
    Ook op ons zal er wel ergens een milde vader wachten en een vetgemest kalf slachten als we de weg naar hem gezocht hebben.

  2. Verloren zoon – Verongelijkte zoon – Vergevende vader.
    Verhalen die verwondering wekken brengen ze nader.

    Maar wat vang ik verder met deze drie mannen aan?
    Mogen ze mijn leven kruisen, mijn huis ook binnengaan?

    Kruipen ze onder mijn huid, nu eens de een dan weer de ander?
    Worden ze vaste bewoner of soms ook tegenstander?

    Vandaag is het gedichtendag.
    Mijn hart zegt dat het mag.

    hvp

  3. Toch wel een heel diepgaand evangelieverhaal…
    En het komt er vaak op aan het juiste evenwicht te vinden tussen ‘je hart’ en ‘je verstand’