‘Voetwassing’

 

  8 Responses to “‘Voetwassing’”

  1. Mooie les in geduld en nederigheid…

  2. klaar voor een nieuwe dag!

  3. Zo ook is het als men met een kind wil spelen… ga zakken op het speelniveau van het kind: op de grond, op een laag stoeltje, met eenvoudige taal en eenvoudige gebaren …
    Een oefening in inleven …

    Rik

  4. Dit hebben jullie weer mooi voor het voetlicht gebracht. Wie in het voetspoor van Don Bosco treedt moet kiezen – je kunt niet met twee voeten in één sok – ofwel wil je geen voet verzetten en veeg je je voeten aan wat er rondom je gebeurt, ofwel tracht je op goede voet te staan met de/je kinderen.Dat laatste hoeft niet zoveel voeten in de aarde te hebben, je kunnen bukken, kunnen knielen, vooroverbuigen zijn geen grote sportieve uitdagingen maar vragen wel een dagelijks onderhoud. En wie een ander de voeten wast doet het liefst ook op kousenvoeten. Of soms eens schoorvoetend of voetje voor voetje…Zolang we ons maar niet uit de voeten maken. Zowel bij Jezus als bij Don Bosco hadden kinderen/jongeren een voetje voor.
    En bij ons?

    hvp

  5. Wout (2 jaar) zegt: “MOOI… ja, die….nog…nog….!”

  6. De voetwassing…Eén van mijn lievelingsfragmenten uit de bijbel. Als godsdienstleerkracht sta ik er elk jaar weer bij stil met mijn leerlingen( rond de Goede Week). Ik geef hen telkens als boodschap mee: “Wie of wat je ook wordt later, voel je nooit te mooi of beter dan de anderen. Durf je “klein” te maken door anderen te helpen. Durf zoals Jezus je “te buigen” voor mensen, vooral voor diegenen die het minder goed hebben dan jij.
    Dat heeft Don Bosco zijn leven lang ook voor zijn straatjongens gedaan.

  7. Ten opzichte van onze kinderen:
    vaak te weinig geduld, soms wat méér
    soms heel nederig, vaak te autoritair
    hen aangeleerd, hun ‘voeten te vegen’
    kunnen aanvaarden dat ze ‘hun voeten d’er aan vegen’
    maar hoe dan ook: opvoeden is vaak ‘elk ongemak en elke vermoeienis het hoofd te bieden’
    en voetje per voetje bereiken we dan toch ons doel